Dood gaan hoort bij het leven. Sinds mensenheugenis gaan alle mensen uiteindelijk dood.
Wanneer je te horen hebt gekregen dat je op afzienbare termijn zult sterven, zul je jouw eigen unieke antwoord moeten vinden op dit gegeven. Ook al degenen die van jou houden staan voor de taak zich hier op af te stemmen.
In de meeste gevallen zijn we hier helemaal niet op voorbereid.

Vele vragen werpen zich op:
· Hoe kan ik mij voorbereiden?
· Moet ik lijden?
· Hoe ga ik om met alle gevoelens?
· Wat en hoe vertel ik het aan anderen?
· Ik voel me zo alleen. Hoe betrek ik anderen?
· Wat is goed voor mij?
· Wat is goed voor mijn kinderen?
    o Hoe houd ik rekening met hun unieke persoonlijkheden?
    o Hoe houd ik rekening met hun verschillende leeftijden?
    o Hoe communiceer ik met hun school?
· Wat is goed voor mijn partner?
· Hoe geef ik vorm aan mijn afscheid?
· Wat kan ik doen voor de toekomst van mijn gezin/naasten?

In de begeleiding komen jouw vragen aan bod. Vanuit de contextuele manier van werken (zie werkwijze) ben jij het middelpunt in de context van alle relaties die van belang zijn voor jou.

Voorbeeld:
Je bent ouder van enkele kinderen en/of je hebt een partner. De begeleiding richt zich allereerst op jouw vragen. Omdat jouw vragen ook jouw dierbaren raken kan het wenselijk zijn hen te betrekken. In dat geval kan dit leiden tot een aansluitend rouwproces voor de nabestaanden als jij er niet meer bent.